વારંવાર લપસીને પડી જતા બાળકોમાં બેલેન્સ (સંતુલન) સુધારવા માટેની ફિઝિયો રમતો
બાળકો માટે રમવું માત્ર મનોરંજન નથી, પરંતુ તેમના શારીરિક, માનસિક અને મોટર વિકાસનો મહત્વનો ભાગ છે. બાળક દોડે, કૂદે, ચડે, એક પગ પર ઊભું રહે કે બોલ સાથે રમે ત્યારે તેના શરીરના અનેક સ્નાયુઓ અને મગજ વચ્ચે સતત સંકલન થતું રહે છે. આ પ્રક્રિયા બાળકનું બેલેન્સ, કોઓર્ડિનેશન, શરીર પરનો નિયંત્રણ અને મૂવમેન્ટ સ્કિલ્સ વિકસાવવામાં મદદ કરે છે.
પરંતુ કેટલાક બાળકો વારંવાર લપસી જાય છે, દોડતી વખતે પડી જાય છે, સીડી ચઢતી વખતે સંતુલન ગુમાવે છે અથવા એક પગ પર ઊભા રહેવામાં મુશ્કેલી અનુભવે છે. આવી સ્થિતિમાં માત્ર બાળકને “સાવધ રહે” કહેવું પૂરતું નથી. રમતોના સ્વરૂપમાં યોગ્ય બેલેન્સ અને મોટર કસરતો કરાવવાથી બાળકને પોતાની બોડી કંટ્રોલ કરવાની કુશળતા વિકસાવવામાં મદદ મળી શકે છે.
WHO મુજબ બાળકો અને કિશોરોમાં નિયમિત શારીરિક પ્રવૃત્તિ હાડકાં, સ્નાયુઓ, મોટર વિકાસ અને સમગ્ર સ્વાસ્થ્ય માટે મહત્વપૂર્ણ છે. 5–17 વર્ષની ઉંમરના બાળકો માટે સરેરાશ ઓછામાં ઓછા 60 મિનિટની મધ્યમથી વધુ તીવ્રતાવાળી શારીરિક પ્રવૃત્તિ દરરોજ કરવાની ભલામણ કરવામાં આવે છે.
નાના બાળકોમાં પણ વિવિધ પ્રકારની સક્રિય રમતો અને ફ્લોર-બેઝ્ડ પ્લે મોટર વિકાસ માટે મહત્વપૂર્ણ છે.
બેલેન્સ એટલે શું?
બેલેન્સ એટલે શરીરને સ્થિર સ્થિતિમાં રાખવાની અથવા શરીરની સ્થિતિ બદલતી વખતે નિયંત્રિત રીતે સંતુલન જાળવવાની ક્ષમતા.
બાળકનું બેલેન્સ મુખ્યત્વે ત્રણ બાબતોના સંકલન પર આધાર રાખે છે:
- આંખો દ્વારા મળતી માહિતી
- કાનની અંદરની વેસ્ટિબ્યુલર સિસ્ટમ
- સ્નાયુ અને સાંધામાંથી મળતી શરીરની સ્થિતિની માહિતી (proprioception)
મગજ આ બધી માહિતીનું સંકલન કરીને નક્કી કરે છે કે શરીરને કેવી રીતે સ્થિર રાખવું.
ઉદાહરણ તરીકે, જ્યારે બાળક એક પગ પર ઊભું રહે છે ત્યારે આંખો આસપાસની જગ્યા વિશે માહિતી આપે છે, પગ અને સાંધાના સેન્સર્સ શરીરની સ્થિતિ વિશે માહિતી આપે છે અને મગજ આ માહિતીના આધારે સ્નાયુઓને યોગ્ય રીતે સક્રિય કરે છે.
બાળકો વારંવાર કેમ પડી શકે?
વારંવાર પડવાનું કારણ દરેક બાળકમાં અલગ હોઈ શકે છે. સામાન્ય રીતે નીચેના પરિબળો જવાબદાર હોઈ શકે છે:
1. બેલેન્સનો ઓછો વિકાસ
કેટલાક બાળકોમાં સ્ટેટિક અથવા ડાયનેમિક બેલેન્સની કુશળતા તેમની ઉંમર પ્રમાણે નબળી હોઈ શકે છે.
2. પગના સ્નાયુઓની નબળાઈ
પગ, ઘૂંટણ, હિપ અને પગની ઘૂંટીના સ્નાયુઓ પૂરતા મજબૂત ન હોય તો બાળક દોડતી વખતે અથવા કૂદતી વખતે સ્થિરતા ગુમાવી શકે છે.
3. કોર સ્નાયુઓની નબળાઈ
પેટ અને પીઠના સ્નાયુઓ શરીરના મધ્ય ભાગને સ્થિર રાખવામાં મદદ કરે છે. કોર કંટ્રોલ નબળો હોય તો બાળકને દોડવા, વળવા અથવા એક પગ પર ઊભા રહેવામાં મુશ્કેલી થઈ શકે છે.
4. મોટર કોઓર્ડિનેશનમાં મુશ્કેલી
હાથ, પગ, આંખો અને શરીરના અન્ય ભાગો વચ્ચે યોગ્ય સંકલન ન હોય તો બાળક વસ્તુઓ સાથે અથડાઈ શકે છે અથવા રમત દરમિયાન પડી શકે છે.
5. શરીરની પોઝિશનની સમજ ઓછી હોવી
બાળકને પોતાના પગ ક્યાં છે, શરીર કેટલું આગળ કે પાછળ છે અથવા જમીન પર પગ કેવી રીતે મૂકવો તે અંગે પૂરતી બોડી અવેરનેસ ન હોય તો બેલેન્સ અસરગ્રસ્ત થઈ શકે છે.
6. દ્રષ્ટિ સંબંધિત સમસ્યા
દ્રષ્ટિ શરીરના બેલેન્સમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. જો બાળક વસ્તુઓ સ્પષ્ટ રીતે ન જોઈ શકતું હોય તો તે ચાલતી વખતે અથવા દોડતી વખતે વારંવાર અથડાઈ શકે છે.
7. વેસ્ટિબ્યુલર અથવા અન્ય તબીબી કારણો
ચક્કર, વારંવાર અસ્થિરતા અથવા ચાલવાની પેટર્નમાં અસામાન્યતા હોય તો તેનું કારણ માત્ર “બેલેન્સ નબળું છે” એવું માની લેવું યોગ્ય નથી.
બેલેન્સ સુધારવા માટે ફિઝિયો રમતો કેમ ઉપયોગી છે?
બાળકોને “કસરત કરો” કહેવા કરતાં કસરતને રમત બનાવી દેવામાં વધુ રસ પડે છે.
ફિઝિયોથેરાપીમાં બેલેન્સ ટ્રેનિંગ દરમિયાન બાળકને તેની ઉંમર અને ક્ષમતા પ્રમાણે વિવિધ રમતો કરાવવામાં આવી શકે છે.
આ રમતો દ્વારા નીચેની કુશળતાઓ વિકસાવવામાં મદદ મળી શકે છે:
- સ્ટેટિક બેલેન્સ
- ડાયનેમિક બેલેન્સ
- કોર કંટ્રોલ
- પગની શક્તિ
- હિપની સ્થિરતા
- પગની ઘૂંટીનું નિયંત્રણ
- આંખ-હાથ સંકલન
- આંખ-પગ સંકલન
- શરીરની સ્થિતિની સમજ
- મોટર પ્લાનિંગ
- આત્મવિશ્વાસ
1. એક પગ પર ઊભા રહેવાની રમત
આ બેલેન્સ સુધારવા માટેની સરળ અને અસરકારક પ્રવૃત્તિ છે.
કેવી રીતે કરવી?
બાળકને એક જગ્યાએ ઊભું રાખો.
પહેલા બંને પગ જમીન પર રાખીને બેલેન્સ કરાવો.
ત્યારબાદ એક પગ ધીમે ધીમે જમીનથી ઉપર ઉઠાવવા કહો.
બાળકને થોડા સેકન્ડ સુધી સંતુલન જાળવવાનું કહો.
પછી પગ બદલો.
રમત કેવી રીતે બનાવવી?
બાળકને કહો:
“કોણ વધુ સમય સુધી ફ્લેમિંગો બની શકે?”
આ રીતે બાળક માટે કસરત રમત બની જાય છે.
આગળનું લેવલ
- હાથ બાજુમાં રાખવા
- હાથ માથા ઉપર રાખવા
- નરમ બોલ પકડવો
- એક પગ પર ઊભા રહીને બોલ પકડવો
પરંતુ મુશ્કેલી ધીમે ધીમે વધારવી.
2. કલર સ્ટેપિંગ ગેમ
જમીન પર વિવિધ રંગના માર્કર, કાગળ અથવા સલામત ફ્લોર સ્પોટ્સ મૂકી શકાય છે.
ઉદાહરણ:
લાલ → પીળો → લીલો → વાદળી
બાળકને સૂચના આપો:
“લાલ પર પગ રાખો.”
પછી:
“પીળા પર જમ્પ કરો.”
આ રમતમાં બાળકને માત્ર બેલેન્સ જ નહીં પરંતુ મોટર પ્લાનિંગ, રિએક્શન અને કોઓર્ડિનેશન પણ કરવું પડે છે.
3. લાઇન વોકિંગ ગેમ
જમીન પર સીધી લાઇન બનાવો.
બાળકને લાઇન પર ચાલવાનું કહો.
શરૂઆતમાં બંને પગ વચ્ચે થોડું અંતર રાખીને ચાલવા દો.
પછી મુશ્કેલી વધારી શકાય:
- હીલ-ટુ-ટો વોક
- આગળ ચાલવું
- પાછળ ચાલવું
- બાજુ તરફ ચાલવું
ધ્યાનમાં રાખવું
આ પ્રવૃત્તિ હંમેશા સુરક્ષિત અને સમતલ સપાટી પર કરાવવી.
4. ઓબ્સ્ટેકલ કોર્સ
બાળકો માટે સૌથી મજેદાર બેલેન્સ પ્રવૃત્તિઓમાંથી એક છે.
ઘરે સલામત વસ્તુઓથી નાનો obstacle course બનાવી શકાય છે.
ઉદાહરણ:
કુશન → માર્કર → નાનું સ્ટેપ → બોલ → અંતિમ લાઇન
બાળકને સૂચના આપો:
- કુશન ઉપરથી પસાર થવું
- માર્કર્સ વચ્ચે ચાલવું
- બોલ સુધી પહોંચવું
- બોલ ઉઠાવવો
- પાછું આવવું
આ પ્રવૃત્તિમાં ચાલવું, વળવું, પગ ઊંચો કરવો, રોકાવું અને ફરી આગળ વધવું જેવા અનેક મૂવમેન્ટ્સનો સમાવેશ થાય છે.
5. “ટાપુ પર જમ્પ” રમત
જમીન પર અલગ-અલગ સોફ્ટ માર્કર્સ અથવા ફ્લોર સ્પોટ્સ મૂકો.
દરેક સ્પોટને “ટાપુ” કહો.
બાળકને એક ટાપુ પરથી બીજા ટાપુ પર જમ્પ કરાવો.
આ રમતથી શું કામ થાય છે?
- પગની શક્તિ
- ડાયનેમિક બેલેન્સ
- જમ્પિંગ કંટ્રોલ
- લેન્ડિંગ કંટ્રોલ
- મોટર પ્લાનિંગ
બાળકને કૂદ્યા પછી બન્ને પગથી સલામત રીતે લેન્ડિંગ કરવાનું શીખવવું મહત્વપૂર્ણ છે.
6. બોલ પકડો અને બેલેન્સ રાખો
બાળકને એક નિશ્ચિત સ્થિતિમાં ઊભું રાખીને સોફ્ટ બોલ ફેંકો.
બાળકે બોલ પકડવાનો પ્રયાસ કરવો.
આ રમતને વિવિધ રીતે કરી શકાય:
- બંને પગ પર ઊભા રહીને
- એક પગ આગળ રાખીને
- અર્ધા સ્ક્વોટમાં
- એક પગ પર, જો બાળક માટે સલામત હોય
આ પ્રવૃત્તિમાં આંખ અને હાથ વચ્ચેનું સંકલન તથા પોસ્ટ્યુરલ કંટ્રોલ વિકસાવવામાં મદદ મળે છે.
7. હોપસ્કોચ રમત
જમીન પર હોપસ્કોચના બોક્સ બનાવી શકાય છે.
બાળકને સૂચના આપો:
- એક પગ
- બે પગ
- એક પગ
- બે પગ
આ ક્રમ પ્રમાણે આગળ વધવાનું.
આ રમત પગની શક્તિ, બેલેન્સ અને રિધમ માટે ઉપયોગી બની શકે છે.
8. પ્રાણી જેવી ચાલ
બાળકોને પ્રાણીઓની નકલ કરવી ખૂબ ગમે છે.
આથી તેને ફિઝિયો ગેમ બનાવી શકાય.
Bear walk
હાથ અને પગનો ઉપયોગ કરીને આગળ ચાલવું.
Crab walk
પેટ ઉપર રાખીને હાથ અને પગના સહારે પાછળ અથવા આગળ જવું.
Frog jump
બેસીને દેડકાની જેમ આગળ કૂદવું.
Penguin walk
પગને નિયંત્રિત રીતે નજીક રાખીને ચાલવું.
આ પ્રવૃત્તિઓથી શરીરના વિવિધ સ્નાયુ જૂથો સક્રિય થાય છે અને બાળકને વિવિધ પ્રકારની મૂવમેન્ટનો અનુભવ મળે છે.
9. “લાલ લાઇટ – લીલી લાઇટ” રમત
આ રમત બેલેન્સ ઉપરાંત રિએક્શન અને બોડી કંટ્રોલ માટે પણ સારી છે.
લીલી લાઇટ: ચાલો
પીળી લાઇટ: ધીમે ચાલો
લાલ લાઇટ: તરત રોકાઈ જાઓ
પછી તેમાં વધુ સૂચનાઓ ઉમેરી શકાય:
- “એક પગ”
- “બેસો”
- “જમ્પ”
- “પાછળ ચાલો”
બાળકે ઝડપથી સૂચના સમજીને શરીરની સ્થિતિ બદલવી પડે છે.
10. કુશન સ્ટેપિંગ
સલામત રીતે મૂકેલા મજબૂત અને મોટા કુશન અથવા સોફ્ટ ફ્લોર પેડનો ઉપયોગ કરીને બાળકને એક સપાટી પરથી બીજી સપાટી પર જવા દો.
આ પ્રવૃત્તિમાં સપાટી બદલાતી હોવાથી બાળકને સતત પોતાનું બેલેન્સ એડજસ્ટ કરવું પડે છે.
પરંતુ ખૂબ નરમ, સરકી શકે તેવી અથવા ઊંચી સપાટીનો ઉપયોગ ન કરવો.
11. બેલેન્સ બીમનું સરળ સ્વરૂપ
ઘરે ઊંચા બેલેન્સ બીમનો ઉપયોગ કરવાની જરૂર નથી.
જમીન પર પહોળી લાઇન અથવા ફ્લોર ટેપ લગાવીને તેને “બેલેન્સ બ્રિજ” બનાવી શકાય છે.
બાળકને લાઇનની બહાર પગ ન મૂકતા આગળ વધવાનું કહો.
પછી તેમાં રમૂજી પડકાર ઉમેરો:
“બ્રિજમાંથી નીચે ઉતરવાનું નથી!”
આ રીતે બાળકનું ધ્યાન બેલેન્સ પર રહે છે.
12. બોલને પગથી કિક કરવાની રમત
બાળકને બોલ સામે ઊભું રાખો.
એક પગથી બોલને કિક કરવા કહો.
પછી બીજો પગ વાપરવો.
એક પગથી કિક કરતી વખતે બીજો પગ શરીરને સ્થિર રાખવાનું કામ કરે છે.
આથી:
- સિંગલ-લેગ સ્ટેબિલિટી
- હિપ કંટ્રોલ
- પગનું કોઓર્ડિનેશન
- ડાયનેમિક બેલેન્સ
પર કામ કરી શકાય છે.
13. સ્ક્વોટ અને ટોય પિક-અપ ગેમ
જમીન પર થોડાં રમકડાં મૂકો.
બાળકને:
નીચે બેસો → રમકડું ઉઠાવો → ઊભા થાઓ → બોક્સમાં મૂકો
આ પ્રક્રિયા વારંવાર કરાવો.
આ પ્રવૃત્તિ હિપ, ઘૂંટણ અને પગના સ્નાયુઓની શક્તિ તથા બોડી કંટ્રોલ માટે ઉપયોગી બની શકે છે.
14. સાઇડ-સ્ટેપિંગ ગેમ
જમીન પર બે લાઇનો બનાવો.
બાળકને આગળ નહીં પરંતુ બાજુ તરફ પગલાં ભરતા એક લાઇનથી બીજી લાઇન સુધી જવા કહો.
આ પ્રવૃત્તિ ખાસ કરીને હિપની બાજુના સ્નાયુઓ અને લેટરલ બેલેન્સ માટે ઉપયોગી બની શકે છે.
તેને રમતનું સ્વરૂપ આપો:
“રોબોટની જેમ સાઇડમાં ચાલો.”
15. મ્યુઝિકલ બેલેન્સ ગેમ
સંગીત ચાલુ કરો અને બાળકને નાચવા દો.
સંગીત બંધ થાય ત્યારે બાળકને તરત “સ્ટેચ્યુ” બની જવાનું કહો.
આ રમત:
- બેલેન્સ
- રિએક્શન
- પોસ્ટ્યુરલ કંટ્રોલ
- મોટર પ્લાનિંગ
માટે મજેદાર પ્રવૃત્તિ બની શકે છે.
16. બલૂન બેલેન્સ ગેમ
બાળકને બલૂન જમીન પર પડવા ન દેવાનું કહો.
તે હાથથી બલૂનને ઉપર રાખે.
પછી મુશ્કેલી વધારી શકાય:
- એક જગ્યાએ ઊભા રહીને
- એક પગ આગળ રાખીને
- બાજુ તરફ પગલું ભરીને
- હળવા સ્ક્વોટમાં
બલૂન સાથે રમવાથી બાળક સતત પોતાનું શરીર એડજસ્ટ કરે છે.
17. “ફોલો ધ લીડર” ગેમ
માતા-પિતા અથવા ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ આગળ રહીને વિવિધ મૂવમેન્ટ કરે.
બાળકે તેની નકલ કરવાની.
ઉદાહરણ:
- એક પગ પર ઊભા રહેવું
- બાજુમાં ચાલવું
- આગળ જમ્પ
- પાછળ પગલું
- સ્ક્વોટ
- હાથ ઉપર કરવું
આ રમત બાળકોને સૂચનાઓ અનુસરવાની સાથે બોડી કંટ્રોલ શીખવામાં મદદ કરે છે.
18. સીડીઓની યોગ્ય પ્રેક્ટિસ
જો બાળક વારંવાર સીડીઓ પર સંતુલન ગુમાવે છે તો સીડીની પ્રેક્ટિસ ખૂબ કાળજીપૂર્વક કરવી જોઈએ.
ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ બાળકની ક્ષમતા પ્રમાણે:
- એક-એક પગથી સ્ટેપ અપ
- સ્ટેપ ડાઉન
- રેલિંગ સાથે પ્રેક્ટિસ
- પગની સ્થિતિ
- ઘૂંટણ અને હિપ કંટ્રોલ
પર કામ કરાવી શકે છે.
નાના બાળકોને એકલા સીડીઓ પર પ્રેક્ટિસ ન કરાવવી.
ઉંમર પ્રમાણે બેલેન્સ ગેમમાં ફેરફાર
દરેક બાળક માટે એકસરખી કસરત યોગ્ય હોતી નથી.
નાના બાળકો
રમકડાં સુધી પહોંચવું, ફ્લોર પર વિવિધ દિશામાં ચાલવું, બોલ સાથે રમવું અને સોફ્ટ અવરોધો પાર કરાવવું જેવી સરળ પ્રવૃત્તિઓ યોગ્ય હોઈ શકે છે.
સ્કૂલ-એજ બાળકો
હોપસ્કોચ, લાઇન વોકિંગ, obstacle course, બોલ ગેમ્સ અને એક પગ પર બેલેન્સ જેવી પ્રવૃત્તિઓ ઉમેરી શકાય.
મોટા બાળકો
બેલેન્સ સાથે:
- જમ્પિંગ
- દિશા બદલવી
- સ્પોર્ટ્સ આધારિત ડ્રિલ્સ
- સાઇડ શફલ
- સિંગલ-લેગ કંટ્રોલ
વધુ પડકારરૂપ રીતે કરી શકાય છે.
ઘરે બેલેન્સ ગેમ કરાવતી વખતે 10 મહત્વની સલામતી ટીપ્સ
1. સપાટી સમતલ હોવી જોઈએ
લપસણો ફ્લોર ટાળો.
2. આસપાસ ફર્નિચર દૂર કરો
બાળક પડી જાય તો વાગવાની શક્યતા ઓછી રહે.
3. શરૂઆત સરળ રાખો
બાળક સરળ લેવલ સફળતાપૂર્વક કરી શકે પછી જ મુશ્કેલી વધારો.
4. જબરદસ્તી ન કરવી
બાળક થાકી ગયું હોય તો વિરામ આપો.
5. રમત દરમિયાન દેખરેખ રાખો
ખાસ કરીને બેલેન્સ અને જમ્પિંગ પ્રવૃત્તિ દરમિયાન.
6. ઊંચા સપાટી પર બેલેન્સ ન કરાવવું
ઘરે ખુરશી, ટેબલ અથવા ઊંચા પ્લેટફોર્મને બેલેન્સ બીમ તરીકે ઉપયોગ ન કરો.
7. યોગ્ય ફૂટવેર
સારી ગ્રિપવાળા શૂઝ અથવા સુરક્ષિત સપાટી પસંદ કરો.
8. દુખાવો થાય તો રોકો
કસરત દરમિયાન દુખાવો સામાન્ય માનવો નહીં.
9. બાળકની સરખામણી અન્ય બાળકો સાથે ન કરો
દરેક બાળકનો મોટર વિકાસ અલગ ગતિએ થઈ શકે છે.
10. કસરતને સજા ન બનાવો
બેલેન્સ ટ્રેનિંગ બાળક માટે મજેદાર અનુભવ હોવો જોઈએ.
રોજ કેટલો સમય રમતો કરાવવી?
બેલેન્સની ચોક્કસ કસરતનો સમય બાળકની ઉંમર, ક્ષમતા અને શારીરિક સ્થિતિ પ્રમાણે બદલાય છે.
સામાન્ય રીતે લાંબી કસરત કરાવવાને બદલે ટૂંકા, મજેદાર અને વારંવારના સેશન વધુ વ્યવહારુ હોઈ શકે છે.
ઉદાહરણ તરીકે:
5–10 મિનિટની બેલેન્સ ગેમ્સ → વિરામ → બીજી સક્રિય રમત
પરંતુ જો બાળકને વારંવાર પડી જવાની સમસ્યા હોય, તો વ્યક્તિગત મૂલ્યાંકન પછી ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ યોગ્ય આવર્તન અને પ્રગતિ નક્કી કરી શકે છે.
સામાન્ય શારીરિક પ્રવૃત્તિ માટે WHO 5–17 વર્ષની ઉંમરના બાળકો માટે દરરોજ સરેરાશ ઓછામાં ઓછા 60 મિનિટની મધ્યમથી વધુ તીવ્રતાવાળી શારીરિક પ્રવૃત્તિની ભલામણ કરે છે. આનો અર્થ એ નથી કે આખા 60 મિનિટ બેલેન્સ કસરતો જ કરાવવી. રમતો, દોડવું, સાયકલિંગ, રમતગમત અને અન્ય સક્રિય પ્રવૃત્તિઓ પણ તેમાં સામેલ થઈ શકે છે.
બાળક વારંવાર પડે તો માત્ર બેલેન્સ કસરત પૂરતી છે?
હંમેશા નહીં.
જો બાળક માત્ર રમતી વખતે ક્યારેક પડી જાય છે અને અન્ય વિકાસ સામાન્ય છે, તો રમત આધારિત મોટર પ્રવૃત્તિ મદદરૂપ થઈ શકે છે.
પરંતુ જો બાળક વારંવાર અને સ્પષ્ટ રીતે પડી રહ્યું હોય, તો તેના પાછળનું કારણ સમજવું વધુ મહત્વપૂર્ણ છે.
ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ બાળકનું મૂલ્યાંકન કરીને જોઈ શકે છે:
- ચાલવાની પેટર્ન
- દોડવાની રીત
- એક પગ પર બેલેન્સ
- પગની શક્તિ
- હિપની શક્તિ
- કોર કંટ્રોલ
- પગની ઘૂંટીનું નિયંત્રણ
- મોટર કોઓર્ડિનેશન
- પોસ્ટ્યુર
- જમ્પિંગ અને લેન્ડિંગ
- બોડી અવેરનેસ
આ મૂલ્યાંકનના આધારે બાળક માટે વ્યક્તિગત થેરાપી પ્લાન બનાવી શકાય છે.
કયા સંકેતોમાં નિષ્ણાતની સલાહ લેવી જરૂરી છે?
નીચેના સંકેતો હોય તો બાળકને બાળરોગ નિષ્ણાત અથવા યોગ્ય પીડિયાટ્રિક ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ પાસે મૂલ્યાંકન માટે લઈ જવું યોગ્ય છે:
- બાળક ખૂબ જ વારંવાર પડી જાય
- દોડતી વખતે સતત સંતુલન ગુમાવે
- ચાલવાની રીત અસામાન્ય લાગે
- એક બાજુનો પગ ઓછો વાપરે
- એક પગ પર ઊભું રહેવામાં ખૂબ મુશ્કેલી પડે
- સીડી ચઢવામાં અથવા ઉતરવામાં સતત મુશ્કેલી રહે
- વારંવાર પગ વળી જાય
- શરીરમાં અસામાન્ય કઠિનતા અથવા ઢીલાશ જણાય
- બાળકને ચક્કર આવવાની ફરિયાદ થાય
- દ્રષ્ટિ અથવા સાંભળવામાં મુશ્કેલીની શંકા હોય
- પહેલાં આવડતી મોટર કુશળતા ગુમાવા લાગે
- પડવાથી વારંવાર ઈજા થાય
- બાળક પોતાની ઉંમરના અન્ય બાળકોની સરખામણીમાં મોટર પ્રવૃત્તિમાં નોંધપાત્ર પાછળ રહેતું લાગે
ખાસ કરીને અચાનક બેલેન્સ બગડવું, નવી પ્રકારની ચાલવાની સમસ્યા, ગંભીર માથાની ઈજા પછી અસ્થિરતા, બેભાન થવું અથવા અન્ય ગંભીર લક્ષણો હોય તો માત્ર ઘરગથ્થુ કસરત પર આધાર રાખવાને બદલે તાત્કાલિક તબીબી મૂલ્યાંકન કરાવવું જોઈએ.
ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ બેલેન્સ ટ્રેનિંગ કેવી રીતે આગળ વધારે છે?
સારી ફિઝિયોથેરાપીમાં માત્ર એક જ કસરત વારંવાર કરાવવાને બદલે બાળકની ક્ષમતા પ્રમાણે ધીમે ધીમે પડકાર વધારવામાં આવે છે.
ઉદાહરણ:
બન્ને પગ પર બેલેન્સ
↓
એક પગ પર બેલેન્સ
↓
એક પગ પર બોલ પકડવો
↓
દિશા બદલવી
↓
જમ્પ કરીને લેન્ડિંગ
↓
બેલેન્સ + સ્પોર્ટ્સ મૂવમેન્ટ
આને graded progression કહી શકાય.
બાળકને સફળતાનો અનુભવ કરાવવો ખૂબ મહત્વપૂર્ણ છે. ખૂબ મુશ્કેલ કસરત શરૂઆતથી કરાવવાથી બાળકમાં ડર અથવા નિરાશા ઊભી થઈ શકે છે.
માતા-પિતાએ શું ધ્યાનમાં રાખવું?
માતા-પિતા માટે સૌથી મહત્વની બાબત એ છે કે બાળકના પડવાને તરત “બેદરકારી” તરીકે ન જોવું.
બાળકને વારંવાર ઠપકો આપવાને બદલે સમજવાનો પ્રયાસ કરો કે તે કઈ પરિસ્થિતિમાં વધુ પડે છે.
ઉદાહરણ:
- દોડતી વખતે?
- સીડી પર?
- વળતી વખતે?
- અંધારામાં?
- બોલ રમતી વખતે?
- એક પગ પર ઊભા રહેતી વખતે?
- થાક્યા પછી?
આ માહિતી ફિઝિયોથેરાપિસ્ટને પણ બાળકની સમસ્યા સમજવામાં મદદરૂપ થઈ શકે છે.
બેલેન્સ સુધારવા માટે રમતને રોજિંદા જીવનમાં કેવી રીતે સામેલ કરવી?
બેલેન્સ માટે હંમેશા અલગથી “કસરતનો સમય” રાખવો જરૂરી નથી.
દૈનિક જીવનમાં પણ રમતો ઉમેરાઈ શકે છે.
સવારે
બ્રશ કર્યા પછી થોડા સરળ મૂવમેન્ટ ગેમ્સ.
રમવાના સમયે
બોલ કિકિંગ, હોપસ્કોચ અથવા obstacle course.
પાર્કમાં
દોડવું, જમ્પિંગ અને વિવિધ દિશામાં ચાલવું.
ઘરમાં
“લાલ લાઇટ–લીલી લાઇટ” અથવા “ફોલો ધ લીડર”.
આ રીતે બાળકને કસરત કરવાની ફરજ લાગે નહીં અને શારીરિક પ્રવૃત્તિ સ્વાભાવિક રીતે તેની દિનચર્યાનો ભાગ બની શકે છે.
WHO પણ ખાસ કરીને નાના બાળકોમાં સક્રિય રમતો અને વિવિધ પ્રકારની શારીરિક પ્રવૃત્તિને પ્રોત્સાહિત કરે છે.
એક સરળ 15 મિનિટનું બેલેન્સ ગેમ રૂટિન
માતા-પિતા માટે એક ઉદાહરણ તરીકે:
2 મિનિટ – વોર્મ-અપ
- સ્થળ પર ચાલવું
- હાથ હલાવવું
- હળવા જમ્પ
3 મિનિટ – લાઇન વોક
- આગળ ચાલવું
- બાજુમાં ચાલવું
3 મિનિટ – એક પગ પર બેલેન્સ
- ડાબો પગ
- જમણો પગ
- ફ્લેમિંગો ગેમ
3 મિનિટ – બોલ ગેમ
- બોલ કિક
- બોલ પકડવો
2 મિનિટ – obstacle course
- માર્કર્સ
- કુશન
- નાનો સલામત સ્ટેપ
2 મિનિટ – કૂલ-ડાઉન
- ધીમું ચાલવું
- સરળ સ્ટ્રેચિંગ
આ માત્ર સામાન્ય ઉદાહરણ છે. બાળકની ઉંમર, ક્ષમતા, બેલેન્સની સમસ્યા અને તબીબી સ્થિતિ પ્રમાણે કસરતો બદલવી જરૂરી છે.
શું બેલેન્સ કસરતો બાળકને પડવાથી સંપૂર્ણપણે બચાવી શકે?
કોઈપણ કસરતથી બાળક ક્યારેય નહીં પડે એવી ગેરંટી આપી શકાતી નથી.
બાળકો રમતી વખતે પડવું સામાન્ય બાબત પણ હોઈ શકે છે. પરંતુ જો બાળક અસામાન્ય રીતે વારંવાર પડી રહ્યું હોય અથવા અન્ય મોટર લક્ષણો સાથે પડી રહ્યું હોય, તો મૂળ કારણ શોધવું મહત્વપૂર્ણ છે.
યોગ્ય ફિઝિયોથેરાપીનો હેતુ માત્ર “પડવાનું બંધ કરાવવું” નથી. તેનો હેતુ બાળકમાં:
મજબૂત શરીર + સારું બેલેન્સ + યોગ્ય કોઓર્ડિનેશન + આત્મવિશ્વાસ + સુરક્ષિત મૂવમેન્ટ
વિકસાવવામાં મદદ કરવાનો છે.
અંતિમ વાત
વારંવાર લપસીને પડી જતા બાળક માટે બેલેન્સ સુધારવાની પ્રક્રિયા કંટાળાજનક કસરત હોવી જરૂરી નથી. તેને રમત, પડકાર અને મજેદાર પ્રવૃત્તિમાં ફેરવી શકાય છે.
એક પગ પર ફ્લેમિંગો બનવું, કલર સ્પોટ પર જમ્પ કરવો, લાઇન પર ચાલવું, બોલ પકડવો, obstacle course પાર કરવો, પ્રાણી જેવી ચાલ કરવી અને “લાલ લાઇટ–લીલી લાઇટ” જેવી રમતો બાળકના બેલેન્સ અને મૂવમેન્ટ કંટ્રોલ માટે ઉપયોગી પ્રવૃત્તિ બની શકે છે.
નિયમિત શારીરિક પ્રવૃત્તિ બાળકોના મોટર વિકાસ અને સમગ્ર સ્વાસ્થ્ય માટે મહત્વપૂર્ણ છે.
પરંતુ જો બાળક વારંવાર અને અસામાન્ય રીતે પડી રહ્યું હોય, તો માત્ર ઘરેથી કસરત કરાવવાને બદલે પીડિયાટ્રિક ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ અથવા બાળરોગ નિષ્ણાત દ્વારા યોગ્ય મૂલ્યાંકન કરાવવું વધુ સલામત અને અસરકારક છે.
યાદ રાખો: બાળકને “પડતો કેમ રહે છે?” પૂછવા કરતાં “તેને વધુ સારી રીતે બેલેન્સ કરવા માટે આપણે કેવી રીતે મદદ કરી શકીએ?” એ દૃષ્ટિકોણ વધુ ઉપયોગી છે.
